1. Przejdź do menu
  2. Przejdź do treści
  3. Przejdź do stopki

Apel i Stanowiska podjęte przez PNRL w dniu 30 stycznia 2020 r.

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej na posiedzeniu 30 stycznia 2020 r. przyjęło:

  • APEL do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zmianę Zarządzenia nr 7/2020/DSOZ
  • STANOWISKO w sprawie narastających problemów w systemie ratownictwa medycznego
  • STANOWISKO w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie standardu organizacyjnego leczenia bólu w warunkach ambulatoryjnych
  • STANOWISKO w sprawie projektu zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne w zakresie chemioterapii
  • STANOWISKO w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zmieniającego rozporządzenie w sprawie odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza w podmiocie leczniczym utworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych
  • STANOWISKO w sprawie projektu rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykazu szpitali i innych jednostek służby zdrowia oraz medycznych instytutów badawczych uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od należności przywozowych


APEL Nr 3/20/P-VIII

PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ

z dnia 31 stycznia 2020 r.

do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o zmianę Zarządzenia nr 7/2020/DSOZ

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej zwraca się z apelem o dokonanie niezbędnych zmian w zarządzeniu Prezesa NFZ nr 7/2020/DSOZ z dnia 16 stycznia 2020 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień.

Zmianie powinien ulec przepis § 18 ust. 4 Zarządzenia Prezesa NFZ, który obecnie ma następujące brzmienie:

§ 18.

4. W przypadku realizacji świadczeń: sesji psychoterapii indywidualnej, sesji psychoterapii rodzinnej, sesji psychoterapii grupowej oraz sesji wsparcia psychospołecznego, świadczeniobiorca lub uczestnik potwierdza każdorazowo swój udział przez złożenie podpisu w dokumentacji indywidualnej wewnętrznej świadczeniobiorcy, z uwzględnieniem czasu jej trwania.

Zasadność wprowadzania takiego wymogu należy rozpatrywać zarówno pod kątem zawartości dokumentacji medycznej, jak i pod kątem domniemania wiarygodności dokumentacji i sprawozdań składanych Narodowemu Funduszowi Zdrowia.

Nie budzi wątpliwości, że udzielenie świadczenia zdrowotnego powinno zostać odnotowane w dokumentacji medycznej pacjenta. Nie ma jednak żadnego uzasadnienia dla wymogu poświadczania faktu odbycia sesji przez jej uczestnika. Z całą pewnością pacjent nie powinien składać podpisu na żadnym z dokumentów dokumentacji indywidualnej wewnętrznej, o której mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz. U. poz. 2069, z 2015 r.), zaś wytworzony dla tych celów inny rodzaj dokumentu, wobec niespełnienia kryteriów dokumentu dokumentacji medycznej nie powinien być w niej zamieszczany.

Zważyć należy przy tym, że z prac legislacyjnych nad nowym rozporządzeniem ws. rodzajów i wzorów dokumentacji medycznej (https://legislacja.gov.pl/projekt/12326010) wyłania się jednoznacznie polityka promocji dokumentacji prowadzonej w formacie elektronicznym. W takim formacie nie da się jednak przechowywać dokumentów wytworzonych i podpisanych w formie papierowej, czego wymaga § 18 ust. 4 Zarządzenia Prezesa NFZ.

Nawet podpisane poświadczenia odbycia sesji nie były zaliczane do dokumentacji medycznej wewnętrznej a miały formę dokumentów rozliczeniowych również nie sposób zaakceptować konieczności gromadzenia indywidualnych poświadczeń uczestnictwa w terapii.

Wbrew sugestii zawartej w uzasadnieniu projektu Zarządzenia Prezesa NFZ (ostatni akapit na str.4) zmiana ta nie ma charakteru porządkowego. Wręcz przeciwnie, stanowi nowe, dolegliwe obciążenie świadczeniodawców, zaburzające dodatkowo proces cyfryzacji opieki zdrowotnej. Żaden z dokumentów przywołanych w uzasadnieniu, ani rozporządzenie wydane na podstawie art.31d ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. poz. 1373, z 2019 r.), ani Obwieszczenie Prezesa AOTMiT, nie przesądzają o konieczności poświadczania odbytych sesji, zwłaszcza że nie są to świadczenia na tyle kosztowne, aby ich udzielenie musiało być w szczególny sposób ewidencjonowane. Prezydium NRL zwraca uwagę, że szczególnie dotkliwe będzie zastosowanie tego przepisu wobec pacjentów nieletnich. Często z powodów własnych zajęć nie towarzyszą im rodzice tylko osoby, które nie mogą poświadczyć dokumentacji w imieniu dziecka. Z uzasadnienia nie wynika również powód, dla którego akurat te świadczenia miałyby być dokumentowane w inny sposób niż setki innych udzielanych w ramach świadczeń finansowanych ze środków publicznych.


STANOWISKO Nr 9/20/P-VIII

PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ

z dnia 30 stycznia 2020 r.

w sprawie narastających problemów w systemie ratownictwa medycznego

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej po raz kolejny wskazuje na pogarszające się warunki świadczenia usług medycznych z zakresu ratownictwa medycznego oraz pogarszające się warunki pracy personelu systemu ratownictwa medycznego.

Napływające do Naczelnej Izby Lekarskiej informacje od przedstawicieli grup zawodowych pracujących w systemie ratownictwa medycznego w Polsce potwierdzają, że Szpitalne Oddziały Ratunkowe (SOR-y) oraz Stacje Pogotowia Ratunkowego cierpią na chroniczny brak personelu, nie są w stanie obsadzić personalnie zespołów karetek, szczególnie typu „S” i borykają się z ciągle zmieniającymi się, często trudnymi do zaakceptowania wymogami formalnymi pogarszającymi i tak trudne warunki pracy.

W ostatnim czasie wątpliwości budzi zwłaszcza wprowadzenie dawno oczekiwanego świadczenia realizowanego przez zespół transportu medycznego, w którym ciężko chorych pacjentów np. wymagających sztucznej wentylacji lub w stanie zaostrzenia niewydolności krążenia ma transportować ratownik z oddelegowanym przez świadczeniodawcę zamawiającym transport lekarzem. Rozwiązanie to budzi wiele wątpliwości natury prawnej, takich jak kwestia odpowiedzialności za przewożenie pacjenta (świadczeniodawca czy zespół transportu medycznego), przeszkolenia personelu lekarskiego z wyposażenia nieznanego im ambulansu czy rodzaju dokumentacji medycznej wypełnianej przez lekarza (dokumentacja świadczeniodawcy czy zespołu transportu medycznego). Kontrowersje, wobec braku lekarzy, budzi także zobowiązanie szpitali do zapewnienia lekarza dla potrzeb zespołu transportowego.

Efektem licznych zmian prawa i ustawowych reglamentacji wprowadzanych przez kolejne rządy jest destabilizacja systemu ratownictwa medycznego, która stanowi realne zagrożenie bezpieczeństwa życia i zdrowia pacjentów. Podsumowując, tylko w ciągu ostatniego półtora roku samorząd lekarski kilkakrotnie w swoich stanowiskach z 9 lipca 2018 roku, 15 czerwca i 23 sierpnia 2019 roku zwracał uwagę na niedoskonałości formułowanych zmian prawnych w systemie ratownictwa medycznego.

Dlatego też w opinii samorządu lekarskiego niezbędne są zmiany umożliwiające pracę w systemie lekarzom innych specjalności niż obecnie przewidziane oraz znaczne zwiększenie finansowania systemu, które powinno prowadzić do wzrostu liczby pracowników medycznych zatrudnionych w systemie, co umożliwiłoby zwiększenie obsady personelu medycznego, odciążając w ten sposób obecne zasoby kadrowe systemu. Towarzyszący temu wzrost wynagrodzeń personelu byłby natomiast motywacją do pracy w systemie ratownictwa medycznego, z którego stale rokrocznie ubywa kadr medycznych a obecne, trudne warunki pracy w tym systemie uniemożliwiają skuteczną rekrutację nowego personelu. Powyższe zmiany prowadziłby w konsekwencji do zwiększenia bezpieczeństwa pacjentów.


STANOWISKO Nr 10/20/P-VIII

PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ

z dnia 30 stycznia 2020 r.

w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie standardu organizacyjnego leczenia bólu w warunkach ambulatoryjnych

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po zapoznaniu się z projektem rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie standardu organizacyjnego leczenia bólu w warunkach ambulatoryjnych, o którym powiadomił pismem z dnia 16 stycznia 2020 października 2019 r., znak: SZZR.50.7.2019.DM, Pan Janusz Cieszyński Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia, zgłasza następujące uwagi do przedmiotowego projektu:      

  1. Przepisy rozporządzenia powinny precyzyjnie określać, kiedy lekarz udzielający świadczeń zdrowotnych w warunkach ambulatoryjnych zobowiązany jest do zastosowania projektowanego standardu, w tym do sporządzenia karty oceny natężenia bólu. Przepisy § 1 i 5 nie pozwalają na jednoznaczne ustalenie, w jakich sytuacjach obowiązki te powstaną. Ponadto zaproponowany wzór karty natężenia bólu jest dostosowany przede wszystkim do leczenia bólu przewlekłego, a np. w codziennej praktyce paliatywnej raczej nie będzie wykorzystywany.
  2. Proponuje się rozważenie usunięcia przepisu § 2 pkt 2 projektu rozporządzenia definiującego skale stosowane do pomiaru natężenia bólu. Tym samym sposób opisu natężenia bólu zostałby pozostawiony decyzji lekarza i mógłby pełniej uwzględniać indywidualne cechy pacjenta, w tym jego wiek, schorzenia i miejsca udzielania świadczenia zdrowotnego.
  3. Właściwe wydaje się uzupełnienie standardu organizacyjnego leczenia bólu o wskazanie sugerowanych terminów wizyt kontrolnych w celu monitorowania skuteczności leczenia bólu.


STANOWISKO Nr 11/20/P-VIII

PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ

z dnia 30 stycznia 2020 r.

w sprawie projektu zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne w zakresie chemioterapii

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po zapoznaniu się z projektem zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne w zakresie chemioterapia, zamieszczonym na stronie internetowej Narodowego Funduszu Zdrowia, nie zgłasza uwag do przedmiotowego projektu zarządzenia.


STANOWISKO Nr 12/20/P-VIII

PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ

z dnia 30 stycznia 2020 r.

w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zmieniającego rozporządzenie w sprawie odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza w podmiocie leczniczym utworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej po zapoznaniu się z projektem rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zmieniającego rozporządzenie w sprawie odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza w podmiocie leczniczym utworzonym przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o którym powiadomił Pan Maciej Wąsik Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, pismem z dnia 3 stycznia 2020 r., znak: DP-WLO-0231-6/2019/MP, nie zgłasza uwag do projektu.


STANOWISKO Nr 13/20/P-VIII

PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ

z dnia 30 stycznia 2020 r.

w sprawie projektu rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykazu szpitali i innych jednostek służby zdrowia oraz medycznych instytutów badawczych uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od należności przywozowych

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej po zapoznaniu się z projektem rozporządzenia Ministra Zdrowia zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykazu szpitali i innych jednostek służby zdrowia oraz medycznych instytutów badawczych uprawnionych do korzystania ze zwolnienia od należności przywozowych, o którym powiadomił Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Janusz Cieszyński pismem z dnia 17 stycznia 2020 r., znak: SZDL.0212.1.2019.MZ, nie zgłasza uwag do projektu.

Opublikował: Alicja Szczypczyk

Data: 2020-01-31 09:52:43