1. Przejdź do menu
  2. Przejdź do treści
  3. Przejdź do stopki

Stanowiska podjęte podczas Nadzwyczajnego XI Krajowego Zjazdu Lekarzy

Stanowisko Nr 1

Nadzwyczajnego Krajowego XI Zjazdu Lekarskiego

z dnia 24 lutego 2012 r.

w sprawie reformy kształcenia przeddyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów  i stażu podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy krytycznie ocenia zmiany w zakresie kształcenia lekarzy i lekarzy dentystów, wprowadzane w ostatnim czasie nowelizacją ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

Zjazd szczególnie negatywnie ocenia:

likwidację stażu podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów i przeniesienie nauczania umiejętności praktycznych obecnie nabywanych przez młodych lekarzy i lekarzy dentystów w ramach stażu do programu studiów. W opinii Zjazdu staż jest niezbędnym elementem praktycznego kształcenia lekarzy i lekarzy dentystów, dającym im możliwość stopniowego wejścia do zawodu. Obecnie nie ma zapewnionych warunków finansowych i organizacyjnych do prowadzenia takich zajęć na uczelniach. Zjazd stwierdza jednocześnie, że istnieje wiele niejasności prawnych zwłaszcza w zakresie odpowiedzialności zawodowej i cywilnej, które pod znakiem zapytania stawiają możliwość szerokiego, praktycznego udziału studentów w leczeniu pacjentów; konieczność ograniczenia programu nauczania, szczególnie w zakresie nauk podstawowych, w konsekwencji wprowadzenia dużej liczby zajęć praktycznych. W ocenie Zjazdu grozi to ograniczeniem charakteru akademickiego studiów i „felczeryzacją” medycyny i stomatologii.

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy stwierdza, że Minister Zdrowia winien podjąć działania zmierzające do zmiany przepisów, umożliwiające dalsze odbywanie stażu podyplomowego jako wymogu ustawowego do przyznania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej. Likwidacja stażu podyplomowego i zastąpienie go praktyką studencką zagraża właściwemu przygotowaniu do wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty, a w konsekwencji godzi w jakość opieki medycznej i bezpieczeństwo zdrowotne obywateli Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Stanowisko nr 2

Nadzwyczajnego Krajowego XI Zjazdu Lekarskiego

z dnia 25 lutego 2012 r.

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy, mając na względzie zagrożenia dla bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli oraz wieloletnie zaniechania we wprowadzaniu rzeczywistej i systemowej reformy ochrony zdrowia, uznaje za priorytetowe w działalności samorządu lekarskiego podejmowanie działań, które prowadzić będą do: jednolitego, przejrzystego, opartego na precyzyjnych kryteriach systemu kontraktowania świadczeń zdrowotnych, który zapewni stabilizację sytuacji placówek spełniających te wymagania; powszechnych ubezpieczeń zdrowotnych finansowanych przez konkurujące ze sobą instytucje ubezpieczeniowe, wspieranych i uzupełnianych przez system dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych, przy jednoczesnym finansowaniu z budżetu państwa ratownictwa medycznego, szczególnie kosztownych wysokospecjalistycznych procedur medycznych i zdrowia publicznego.

 

Stanowisko Nr 3

Nadzwyczajnego Krajowego XI Zjazdu Lekarskiego

z dnia 25 lutego 2012 r.

w sprawie sprzeciwu przeciwko oparciu systemu refundacji leków na wskazaniach rejestracyjnych

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy wyraża stanowczy sprzeciw wobec wprowadzonego w ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych mechanizmu oparcia refundacji leków o wskazania rejestracyjne, a nie aktualną wiedzę medyczną i podkreśla, że:

stosowanie leków poza zarejestrowanymi wskazaniami jest normą i powszechną praktyką i służy dobru pacjentów, w związku z czym należy przywrócić lekarzom i lekarzom dentystom swobodę wystawiania recept na leki refundowane zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, a nie tylko wskazaniami rejestracyjnymi danego produktu leczniczego, a administracyjne ograniczanie ordynacji leków do zarejestrowanych wskazań jest szkodliwe dla pacjentów,

w stosowaniu leków należy postępować zgodnie z powszechnie uznawaną ustawową zasadą wykonywania zawodu zgodnie z aktualną wiedzą medyczną.

 

Stanowisko Nr 4

Nadzwyczajnego Krajowego XI Zjazdu Lekarskiego

z dnia 25 lutego 2012 r.

w sprawie biurokratycznych ograniczeń wykonywania zawodów lekarza
i lekarza dentysty

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy krytycznie ocenia tendencję do ustanawiania kolejnych przepisów, regulujących szczegółowo zakres uprawnień, które w nieuzasadniony merytorycznie sposób ograniczają wykonywanie zawodów lekarza i lekarza dentysty. Zjazd przypomina, że jedynym istotnym ograniczeniem wykonywania określonych czynności przez lekarzy i lekarzy dentystów powinna być właściwa ocena swoich umiejętności. Kodeks Etyki Lekarskiej stwierdza, że „lekarz nie powinien wykraczać poza swoje umiejętności zawodowe przy wykonywaniu czynności diagnostycznych, zapobiegawczych, leczniczych i orzeczniczych, a jeżeli zakres tych czynności przewyższa umiejętności lekarza, wówczas winien się zwrócić do bardziej kompetentnego kolegi.” (art.10).

Zjazd z niepokojem zauważa, że zwiększająca się liczba przepisów stanowi barierę dla wykonywania przez lekarzy i lekarzy dentystów różnych czynności zawodowych zwłaszcza w zakresie orzecznictwa, a praktyka kontraktowania świadczeń zdrowotnych przez Narodowy Fundusz Zdrowia ogranicza możliwość pracy osób nieposiadających wymaganych arbitralnie certyfikatów, które nie mają formalnego umocowania prawnego. Zjazd stoi na stanowisku, że w znacznej większości ograniczenia te mają charakter nieuzasadniony i są przejawem wszechobecnej biurokracji. Dodatkowo ogranicza to dostęp pacjentów do różnych świadczeń opieki zdrowotnej.

Zjazd oczekuje, że Naczelna Rada Lekarska dokona przeglądu przepisów i praktyk, które stanowią niemerytoryczne ograniczenia wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty i podejmie stosowne kroki dla ich likwidacji. W szczególności Zjazd oczekuje, że w powstających przepisach dotyczących specjalizacji i umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny zostaną  umieszczone zabezpieczenia przed takimi nieuzasadnionymi barierami. Praca lekarzy i lekarzy dentystów nie może być oceniana pod względem spełnienia biurokratycznych wymogów, jej wartość może zależeć jedynie od przestrzegania standardów profesjonalnych.

 

Stanowisko Nr 5

Nadzwyczajnego Krajowego XI Zjazdu Lekarskiego

z dnia 25 lutego 2012 r.

w sprawie ustawicznego doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy stwierdza, że możliwość stałego rozwoju zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów leży w interesie całego społeczeństwa. Jednym z bardzo ważnych elementów rozwoju zawodowego jest ustawiczne doskonalenie zawodowe umożliwiające poznawanie aktualnego stanu wiedzy medycznej i wymianę informacji o postępach w medycynie i w ochronie zdrowia.

Zjazd zauważa, że realizacja obowiązku doskonalenia zawodowego przez lekarzy i lekarzy dentystów ciągle napotyka na trudności z powodu nieuwzględniania postulatów zgłaszanych wielokrotnie przez samorząd lekarski. Dlatego Zjazd stwierdza, że w dziedzinie doskonalenia zawodowego należy:

zapewnić wszystkim lekarzom i lekarzom dentystom, niezależnie od formy organizacyjnej w jakiej wykonują zawód, czas na udział w doskonaleniu zawodowym wynagradzany jak za pracę;

wszelkie wydatki związane z doskonaleniem zawodowym uznać za koszty uzyskania przychodu;

znieść limity punktów edukacyjnych uzyskiwanych za aktywność w poszczególnych formach doskonalenia zawodowego.

Zjazd zwraca także uwagę organizatorów doskonalenia zawodowego na konieczność zachowania obiektywizmu w przekazie edukacyjnym oraz wymaganie deklarowania konfliktu interesów, zgodnie z zaleceniami artykułu 51c Kodeksu Etyki Lekarskiej.

 

Stanowisko Nr 6

Nadzwyczajnego Krajowego XI Zjazdu Lekarskiego

z dnia 25 lutego 2012 r.

w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy z zadowoleniem przyjmuje fakt prowadzenia prac nad naprawą systemu specjalizacji lekarskich i lekarsko-dentystycznych. Zjazd oczekuje, że nowe przepisy i praktyka ich stosowania doprowadzą wreszcie do lepszego dostępu do możliwości specjalizowania się, ograniczonego jedynie możliwościami kształcenia nowych specjalistów, a także do poprawy jakości kształcenia. Zjazd wyraża nadzieję, że nowy system specjalizowania oparty na długofalowej analizie potrzeb zabezpieczenia specjalistycznej opieki zdrowotnej pozwoli  ograniczyć  (bez naruszenia jakości) czas niezbędny do uzyskania tytułu specjalisty.

Zjazd krytycznie ocenia wszelkie nieuzasadnione bariery rozpoczynania specjalizacji. W opinii Zjazdu zwiększenie liczby etatów rezydenckich i stworzenie transparentnej centralnej bazy miejsc akredytowanych do szkolenia poprawiłoby dostęp do tych miejsc.

Zjazd stoi na stanowisku, że powinno się ograniczyć liczbę specjalności lekarskich oraz wstrzymać tworzenie nowych. W szczególności należy ograniczyć liczbę planowanych specjalności jednomodułowych. Zjazd uważa, że kształcenie w zakresie modułu podstawowego powinno, co do zasady, odbywać się w jednostkach o szerokim profilu działania.

Zjazd zauważa, że szeroki dostęp do kształcenia specjalizacyjnego leży w interesie publicznym. Dlatego akredytowane placówki podejmujące się kształcenia lekarzy i lekarzy dentystów powinny być wspierane finansowo i organizacyjnie przez administrację rządową i samorządową oraz Narodowy Fundusz Zdrowia (w szczególności poprzez preferencje w zawieraniu kontraktów uwzględniających szkolących się).

Zjazd przypomina, że od lat samorząd lekarski domaga się zwiększenia jego roli w systemie organizacji specjalizowania się lekarzy i lekarzy dentystów. Zjazd wyraża przekonanie, że zrealizowanie tego postulatu, a także powierzenie samorządowi odpowiedzialności za nadzór nad wykonywaniem przez jego członków wszystkich form rozwoju zawodowego doprowadziłoby do znaczącej poprawy jego jakości.

 

Stanowisko Nr 7

Nadzwyczajnego Krajowego XI Zjazdu Lekarskiego

z dnia 25 lutego 2012 r.

w sprawie kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy postuluje powierzenie samorządowi lekarskiemu organizacji całości kształcenia podyplomowego lekarzy i lekarzy dentystów.

 

Stanowisko Nr 8

Nadzwyczajnego Krajowego XI Zjazdu Lekarskiego

z dnia 25 lutego 2012 r.

w sprawie szkolenia specjalizacyjnego lekarzy i lekarzy dentystów

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy, wobec przydzielenia przez Ministra Zdrowia w sesji wiosennej w tym roku tylko 444 rezydentur, postuluje:

1) zwiększenie liczby etatów rezydenckich;

2) stworzenie centralnej bazy miejsc akredytacyjnych do odbywania specjalizacji;

3) zabezpieczenie środków do sfinansowania odpowiedniej liczby nowych etatów rezydenckich oraz do finansowania rezydentur w toku;

4) opłacanie obowiązkowych dyżurów rezydentów (3x w miesiącu) ze środków Ministerstwa Zdrowia;

5) wprowadzenie wynagrodzenia dla kierowników specjalizacji.

 

Stanowisko Nr 9

Nadzwyczajnego Krajowego XI Zjazdu Lekarskiego

z dnia 25 lutego 2012 r.

w sprawie uzyskiwania przez lekarzy kwalifikacji i kompetencji zawodowych, obejmujących część zakresu danej dziedziny medycyny albo kilku dziedzin medycyny lub będących umiejętnością udzielania określonego świadczenia zdrowotnego, zwanych dalej „umiejętnościami”

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy dokonując oceny propozycji zmian prawnych zawartych w projekcie ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (projekt z dnia 9.08.2011) odnoszących się do szkolenia lekarzy w zakresie umiejętności stwierdza, że:

1) szkolenia z zakresu umiejętności powinny być organizowane przez samorząd lekarski;

2) liczba umiejętności tworzonych na podstawie przepisów ustawy powinna być ograniczona; powinny one powstać wyłącznie w dziedzinach należących do zakresu wielu specjalności lub niewymagających posiadania tytułu specjalisty;

3) umiejętności, zarówno proponowane w nowelizacji ustawy, jak i potwierdzone dotychczas uzyskanymi certyfikatami, powinny służyć poprawie dostępności do świadczeń udzielanych przez lekarzy.

Nadzwyczajny XI Krajowy Zjazd Lekarzy popiera założenia projektu nowelizacji ustawy mówiące o konieczności zwiększenia liczby dobrze wykształconych lekarzy oraz uznanie, że jeżeli program specjalizacji w określonej dziedzinie medycyny obejmuje zakres programu szkolenia z zakresu danej umiejętności, to posiadanie tytułu specjalisty lub specjalizacji II stopnia w tej dziedzinie medycyny jest równoważne z posiadaniem danej umiejętności.

Zjazd zwraca uwagę, że podstawą udzielania świadczeń jest prawo wykonywania zawodu i że mnożenie dodatkowych wymagań formalnych warunkujących udzielanie świadczeń skutkuje ograniczeniem i utrudnieniem dostępu pacjentów do lekarzy. Wobec rosnącego zapotrzebowania na opiekę zdrowotną i szybko zachodzących w polskim społeczeństwie zmian demograficznych takie ograniczenia są niedopuszczalne.



Opublikował: Milena Kruszewska

Data: 2012-02-27 11:24:37

Pokaż podobne aktualności